LOT VAN STRAATKINDEREN IN ONZE SAMENLEVING

Kinderen zijn het zwakst en kwetsbaarst, het meest hulpeloos en het kostbaarste segment van de menselijke samenleving. Dak- en thuisloosheid beïnvloeden elk facet van het leven van een kind, van de conceptie tot de jonge volwassenheid. De ervaring van dakloosheid remt de fysieke, emotionele, cognitieve, sociale en gedragsmatige ontwikkeling van kinderen. Moeilijkheden die daklozen en straatkinderen ondervinden zijn onder andere depressies, een laag zelfbeeld, gebrek aan slaap en voeding en een gevoel van schaamte en schaamte. Deze kinderen worden blootgesteld aan de hardere realiteit van het leven. Elke staat moet een goed kwetsbaarheidsbeheer ontwikkelen. Wetgeving met betrekking tot kinderen is een van de strategieën van dit management. De wet met betrekking tot kinderen in India heeft in de afgelopen tien jaar een aanzienlijke last ondergaan in India. Een belangrijke ontwikkeling in dit verband is de oprichting van de National Commission for Protection of Child Rights (NCPCR) in maart 2007 in het kader van de Commission for Protection of the Child Rights Act, 2005. Het mandaat van de Commissie is ervoor te zorgen dat alle wetten, beleidslijnen, programma's en administratieve mechanismen in overeenstemming zijn met het perspectief van de rechten van het kind, zoals vastgelegd in de Indiase grondwet en het VN-verdrag inzake de bescherming van de rechten van het kind.