Lomba do Pinheiro: pami¿¿, informacja i obywatelstwo

Wraz z nauczaniem i badaniami, rozszerzenie uniwersyteckie tworzy trójnóg, który podtrzymuje dzisiejsze ¿rodowisko akademickie. Mówi si¿, ¿e rozszerzenie pojawi¿o si¿ w Grecji, kiedy wyk¿ady by¿y otwarte dla publiczno¿ci i osi¿gn¿¿o swój najwi¿kszy wyraz na europejskich uniwersytetach w ¿redniowieczu. W obu przypadkach transmisja pedagogiczna by¿a pionowa i autorytarna, p¿yn¿ca z akademii do spo¿ecze¿stwa. By¿ to czas, w którym wiedza w niewielkim stopniu zmieniäa panuj¿c¿ rzeczywisto¿¿. Tekst analizuje program rozszerzenia przeprowadzony na Uniwersytecie Federalnym Rio Grande do Sul/UFRGS, opracowany w Muzeum Spo¿ecznym w dzielnicy Porto Alegre, Rio Grande do Sul/Brazylia. Rozszerzenie powinno by¿ dwukierunkow¿ ulic¿, gdzie wiedza przep¿ywa z akademii do spo¿eczno¿ci i ze spo¿eczno¿ci do akademii. Rozszerzenie stäo si¿ bardziej autonomiczne i przeksztäcaj¿ce zarówno uniwersytet, jak i spo¿ecze¿stwo. W ten sposób uniwersytet ewoluowä do punktu, w którym istnieje interfejs mi¿dzy wiedz¿ wewn¿trzn¿ a kultur¿ znalezion¿ w dziedzinie rozszerzenia i odwrotnie. Maj¿c silne podstawy w Nowej Muzeologii, niniejsza praca przedstawia znaczenie rozszerzenia uniwersyteckiego dla naukowców na podstawie skutecznego uczestnictwa w programie rozszerzenia.