Literatuur en geografie

Literatuur is een geografie van de wereld die overal loopt en stopt zoals de geschiedenis van de mensheid. In zijn werk volgt de geosemioticus de lijnen van de vruchtbaarheid met de voorstellingen van de geosemiotische brandpunten: klimaat, reliëf, vegetatie, hydrologie, mijnen, fauna, flora, stedelijke en menselijke cartografie en scenografie, om het landschap van de literatuur in een reflexieve houding te onderzoeken, waarbij bepaalde paradoxale effecten van het menselijk handelen in vraag worden gesteld, tegenover de winsten die uitdagingen worden voor het geografisch bewustzijn van het "planeetparadijs" of voor de klimaatrechtvaardigheid, de vervuiling van de natuur en de biodiversiteit.Deze structurele algoritmen van het "geosemiotische gebaar" onthullen de imposturen en houdingen van de actor tegenover het wereldsysteem, waarbij het primaat van de rede wordt geëist, volgens de waarden of herinneringen van duurzame ontwikkeling.