Literatura realizmu socjalistycznego

Ksi¿¿ka ta analizuje funkcj¿ poetyki realizmu socjalistycznego: Po pierwsze, w odniesieniu do do doktryn mimetycznych sztuki, zgodnie z którymi sztuka nie powinna by¿ celem samym w sobie, lecz powinna by¿ obrazem ¿ycia, nowej rzeczywisto¿ci i s¿u¿y¿ celowi, idei, stanowi idealnemu, ko¿cz¿c si¿ w przesadach o charakterze typowym dla gatunku powie¿ci (doktryna mimetyczna Arystotelesa) oraz w przesadach o charakterze eulogicznym w typie literackim poematu lirycznego i poezji (doktryna mimetyczna Platona).Po drugie, realizm socjalistyczny rozwijä si¿ w kontek¿cie absolutnego porz¿dku znaczeniowego (takim by¿ komunizm) i w pe¿ni s¿u¿y¿ dwóm podstawowym paradygmatom re¿imu komunistycznego, którymi by¿y: - ustanowienie "Socjalistycznego Status Quo" i budowa "Nowego Cz¿owieka". Tak wi¿c literatura socrealistyczna jako taka jawi si¿, odpowiednio, raz jako absolutny romantyzm, raz jako realizm schematyczny, bardziej ni¿ jako wyraz ci¿g¿o¿ci romantycznych i realistycznych tradycji literackich, jest w istocie ich najwi¿kszym zaprzeczeniem.Wreszcie, ten schemat sprawia, ¿e literatura realizmu socjalistycznego, tak jak sztuka naprawd¿ nie powinna by¿, staje si¿ sztuk¿ fäszyw¿ i odcz¿owieczon¿.