Ligandy ciek¿okrystaliczne, a samoorganizacja nanocz¿stek z¿ota

Zainteresowanie obiektami o rozmiarach rz¿du kilku nanometrów wynika z ich unikalnych w¿äciwo¿ci, pojawiaj¿cych si¿ przy przej¿ciu od uk¿adów makroskopowych do obiektów nanometrycznych. Wiele uwagi po¿wi¿ca si¿ nanocz¿stkom z¿ota, zmodyfikowanych powierzchniowo ligandami mezogenicznymi lub promezogenicznymi zawieraj¿cymi grup¿ tiolow¿. W stanie ciek¿okrystalicznym obserwuje si¿ szczególny stopie¿ samoorganizacji wynikaj¿cy z d¿¿enia do obni¿enia energii uk¿adu, co mo¿e zostä wykorzystane do otrzymywania uk¿adów przestrzennych dla zastosowania w nowych materiäach funkcjonalnych. Podczas badä wykonano wieloetapowe syntezy, w wyniku których otrzymano nowe ligandy mezogeniczne. Nast¿pnie wykorzystano je do syntezy uk¿adów hybrydowych ¿¿cz¿cych substancje ciek¿okrystaliczne i nanocz¿stki z¿ota.