Landschap in Engelse en Roemeense taal wereldbeelden

Het landschap als natuurlijke ruimte van de menselijke habitat is onlosmakelijk verbonden met het menselijk leven en wordt weerspiegeld in de taal en de cultuur. Elke taal wordt gekenmerkt door zijn specifieke manier van perceptie van de werkelijkheid. De studie van taalfoto's van de wereld is een van de sleutels tot het begrijpen van de eigenaardigheden van deze of gene cultuur. In de loop van deze studie is gebleken dat het landschap een van de belangrijke fragmenten is van de Engelse en Roemeense taalfoto's van de wereld. Vergelijkende analyse van taalkundig materiaal (lexemes, fraseologie, spreekwoorden en gezegden) maakte het mogelijk om cultureel belangrijke concepten te identificeren die verbonden zijn met de ideeën van de sprekers van deze talen over de ruimte, over de plaats van de mens in deze wereld, over huis, huishouden, land. De sleutelbegrippen met betrekking tot de vormen van reliëf: "land", "water", "oever", "bodem", "hoogte" werden in het werk in aanmerking genomen. Op basis van de woordenschatanalyse van deze concepten zijn een aantal aannames gedaan over de verschillen in de wereldbeelden van Engels- en Roemeenssprekende personen. In het bijzonder worden de bijzonderheden van de weerspiegeling van begrippen als veiligheid, grenzen, voorzichtigheid, evenwicht, voorzichtigheid, enz. in deze taalfoto's van de wereld beschreven.