Kultywowanie percepcji

Ta ksi¿¿ka bada zwi¿zki mi¿dzy intencjami kompozycyjnymi, wzorcami strukturalnymi i percepcj¿ publiczno¿ci w muzyce Franza Josepha Haydna, czego przyk¿adem jest jego Koncert C-dur na wiolonczel¿ i orkiestr¿ Hob. VIIb: 1 (ok. 1761¿1765) i Koncert D-dur na wiolonczel¿ i orkiestr¿ Hob. VIIb: 2 (1783). Nowatorskie wykorzystanie i przestrzeganie schematycznych wzorców przez Haydna ukazuje koncerty jako przeciwstawne produkty formalnej kreatywno¿ci, ukierunkowanej na wyj¿tkowe zdolno¿ci rozró¿niania dwóch ró¿nych odbiorców. Podczas gdy proste i z¿o¿one techniki kompozytorskie wspó¿istniej¿ w cäej muzyce Haydna, przeniesienie analitycznej perspektywy na punkt widzenia bardziej zorientowanego na s¿uchacza ujawnia dychotomi¿ prostych lub z¿o¿onych klasyfikacji. Badanie wykorzystania wzorca w koncertach przez pryzmat przerostu motywacyjnego, schematów galantowych, cykliczno¿ci, struktury fraz i schematów powtórze¿ sonaty / koncertu, odnajduje komplementarne cechy stylistyczne mi¿dzy utworami. Po¿¿czenie tych odkry¿ z osiemnastowieczn¿ estetyk¿ i psychologicznymi implikacjami u¿ycia schematu wype¿nia luk¿ mi¿dzy kompozytorem a odbiorc¿, pokazuj¿c zamiar Haydna, by piel¿gnowä aktywnych s¿uchaczy i zachowä zrozumiäo¿¿.