Krzyk natury

Ten mäy tekst oferuje przemy¿lan¿ wycieczk¿ po miejscu, które kwiaty zajmuj¿ w kulturze, o ich ukrytej mocy i o ich niesamowitym oporze na poziomie symbolicznym, empirycznym, a nawet terapeutycznym. Po opisaniu niektórych momentów i obszarów, w których kwiaty odgrywäy i nadal odgrywaj¿ fundamentaln¿ rol¿, pokazuje si¿ awatary, których do¿wiadczaj¿ w zglobalizowanych spo¿ecze¿stwach. Od stworzenia niemo¿liwego b¿¿kitnej ró¿y, refleksja przechodzi w drogi, które prowadz¿ do nagl¿cych i paradoksalnych problemów wspó¿czesnej cywilizacji naukowo-technicznej. Technika, która w sojuszu z kapitalizmem na jego obecnym etapie staje si¿ technokracj¿. Niebieska ró¿a jawi si¿ wi¿c jako przyjazne oblicze niszczycielskiej pot¿gi, która nie jest sk¿onna uznä ¿adnych ogranicze¿ i w zwi¿zku z tym kwestionuje nasz sposób bycia w ¿wiecie, lekcewä¿cy i drapie¿ny dla ró¿norodno¿ci biologicznej na du¿¿ skal¿. Wydaje si¿, ¿e cäa zdolno¿¿ do kontemplowania i s¿uchania ¿ycia zwierz¿t i ro¿lin zostäa utracona. Jednak szum natury staje si¿ coraz bardziej intensywny. Niebieska ró¿a chce nam co¿ powiedzie¿, jest oporna, ¿eby¿my mogli jej pos¿uchä. Zrobimy to?