Kryzys spo¿eczno-polityczny - wielonarodowy plan ewakuacji kryzysowej

Niniejsza praca opiera si¿ na bezpo¿rednich wydarzeniach prowadz¿cych do i podczas kryzysu spo¿eczno-politycznego, który miä miejsce w D¿akarcie w Indonezji w maju 1998 roku. Azjatycki kryzys gospodarczy z 1998 r. doprowadzi¿ do frustracji ogó¿u spo¿ecze¿stwa skorumpowanym i opresyjnym re¿imem prezydenta Suharto i rz¿dz¿cej partii Golkar. Skupia si¿ na dziäaniach, które powinny by¿ rozwäone i przygotowane przez kierownictwo, pracowników i osoby pozostaj¿ce na ich utrzymaniu, aby zapewni¿ sobie bezpiecze¿stwo, poniewä ambasady, konsulaty lub przedstawiciele w kraju maj¿ ograniczone mo¿liwo¿ci pomocy w przypadku nag¿ego zäamania prawa i porz¿dku. Spó¿ka musi równie¿ rozwäy¿ natychmiastow¿ ewakuacj¿ w celu przyj¿cia osób w punkcie bezpiecze¿stwa za granic¿. Dodatkowe planowanie musi równie¿ uwzgl¿dniä dobrobyt lokalnych pracowników, którzy nie zostan¿ ewakuowani. Nadal musz¿ oni otrzymywä wynagrodzenie. Decyzja o ewakuacji nie mo¿e by¿ podejmowana pochopnie. W pewnym stopniu wp¿ynie to na reputacj¿ Spó¿ki w¿ród jej pracowników zagranicznych, pracowników lokalnych i rz¿du przyjmuj¿cego po powrocie Spó¿ki. Poziom i rodzaj wp¿ywu b¿d¿ w du¿ej mierze zale¿e¿ od tego, jak dobrze Spó¿ka zaplanowäa, zarz¿dzäa i zapewni¿a ewakuacj¿, a nast¿pnie ci¿g¿o¿¿ dziäania.