Krytyka nowoczesno¿ci i cz¿owieka jako podmiotu historii

Autor dokonuje krytycznej refleksji wokó¿ nowoczesno¿ci. Podchodzi do idei post¿pu tak, jak jest ona postrzegana we wspó¿czesno¿ci, z cz¿owiekiem jako epicentrum jego badä. Wydobywa osi¿gni¿cia i osi¿gni¿cia nowoczesno¿ci i, wykrywaj¿c symptomy kryzysu, szuka sposobów na odtworzenie tematu.W Hannah Arendt przedstawia rutun¿ mi¿dzy tradycj¿ a nowoczesno¿ci¿, utrat¿ warto¿ci, które tradycja zapisäa w spadku, prowadz¿c do holokaustu i proponuj¿c nowy pocz¿tek dla przysz¿o¿ci. W Gianni Vattimo omawia kryzys nowoczesno¿ci, który pot¿pia kryzys humanizmu, popadaj¿c w nihilizm i proponuje postmodernizm jako szans¿ na stworzenie nowego ideäu cz¿owieka.Z wk¿adu obu autorów stara si¿ on wyjäni¿ sytuacj¿ cz¿owieka dzisiaj, ¿yj¿cego z mno¿eniem si¿ re¿imów autokratycznych/totalitarnych i rosn¿c¿ sekularyzacj¿, nie wracaj¿c do przesz¿o¿ci jako takiej, ale wydobywaj¿c warto¿ci, które zostäy przy¿mione przez nowoczesno¿¿, gdzie le¿y nadzieja na przysz¿o¿¿.