KRYTYK KONIECZNO¿CI

Krytyka konieczno¿ci jest dziedzin¿ krytyki ekonomii politycznej, która zmierza do rozszerzenia teoretycznych warunków, w których konieczno¿¿ ludzko-spo¿eczna ma swoje znaczenie w systemie kapitalistycznym, z analizy strukturalnej teorii warto¿ci. Konieczno¿¿, jako historyczny proces zaspokajania potrzeb, w kapitalizmie jest odwrócona w podwójnym charakterze, a mianowicie. W tym sensie, ¿e spo¿ecze¿stwo nie ma ani kontroli, ani autonomii nad mo¿liwo¿ciami i warunkami zaspokajania potrzeb spo¿ecznych, sprowokowanymi przez spo¿eczn¿ form¿ warto¿ci; tak¿e przez ideologiczn¿ inwersj¿, w której stawia ona podmiot spo¿eczny w iluzji, ¿e jest on panem relacji spo¿ecznej formy towarowej. W miar¿ jak kapitalizm przeksztäca si¿ w spo¿eczny system produkcji warto¿ci nadwy¿kowej, poch¿aniaj¿c spo¿eczn¿ cäo¿¿, w tautologii Kapitä absolutyzuje potrzeb¿ waloryzacji warto¿ci. Spo¿ecze¿stwo produkuj¿ce towary przeksztäca sposób produkcji w proces cäkowitej zale¿no¿ci spo¿ecznej. Forma towarowa jest tworzeniem materialnej pró¿ni dost¿pu do materialnych warunków zaspokojenia potrzeb.