Konceptualne poczucie szcz¿¿cia w etyce w Nicomaque

Dla Arystotelesa etyka jest poszukiwaniem szcz¿¿cia, a nauka, która mu towarzyszy. Dotyczy to zarówno przyjäni, jak i cnót. Ale Stagirite nie stara si¿ zrewolucjonizowä moralno¿ci, daleko mu do tego. Ponadto, w j¿zyku greckim, s¿owo ¿thika jest uformowane z ¿tosu, co oznacza moralno¿¿, nawyki ¿yciowe. Szcz¿¿cie jest zatem wräeniem aktu najlepszego, najpowäniejszego aktu, który jest daleki od puerability zabawy. "Akt najlepszych sam w sobie jest lepszy, i daje wi¿cej szcz¿¿cia". Cz¿owiek mo¿e czerpä wielki zaszczyt z opierania si¿ pokusie przyjemno¿ci w celu wykonania swojego obowi¿zku, i to w¿änie ta pycha, to dobre sumienie, które zapewnia mu szcz¿¿cie (wewn¿trzne zadowolenie, zmniejszenie poczucia winy, itp.), jego powód by¿by do¿¿ bezsilny, aby oprze¿ si¿ pokusie dewaluacji. Aby osi¿gn¿¿ ten akt najlepszych, trzeba przej¿¿ przez cnot¿. Cnota jest pragnieniem pi¿knych rzeczy z moc¿ do ich uzyskania. Szcz¿¿cie jest jedyn¿ drog¿, która prowadzi do szcz¿¿cia, a ta droga dla Arystotelesa polega na ¿wiczeniu cnoty.