Kompletny sam w sobie nie potrzebuje innego i nie mo¿e by¿ ¿¿czony

W tej ksi¿¿ce podj¿to prób¿ przywrócenia mocy postaci ¿panny¿, zgodnie z koncepcj¿ feministycznej krytyczki Mary Daly, przedstawiaj¿c Emily Dickinson i Marianne Moore jako przyk¿ady wywrotowej panny. U¿ywaj¿c krytyki, która bada fascyki Dickinsona i krytyk¿ feministyczn¿, która ponownie ocenia p¿e¿ u Moore'a, zasugeruj¿ obecno¿¿ ¿poetyki panny¿ w dzie¿ach Dickinsona i Moore'a. Przez ¿poetyk¿ panny¿ rozumiem powtarzanie tematów, które oddaj¿ do¿wiadczenie panny, co obejmuje skomplikowane reakcje na patriarchat, medytacje nad intymno¿ci¿ i izolacj¿ oraz identyfikacj¿ jako ¿inne¿ lub nienormatywne. B¿d¿ argumentowä, ¿e te motywy, w po¿¿czeniu z dowodami z korespondencji Dickinsona i Moore'a, ¿wiadcz¿ o odpowiednich decyzjach poetów, by ¿zdefiniowä swoj¿ Jä¿ z wyboru, ani w odniesieniu do dzieci, ani do m¿¿czyzn¿, zgodnie z definicj¿ Daly. Staram si¿ zrehabilitowä staruszk¿ jako warto¿ciowy stan, posiadaj¿cy du¿y potencjä twórczej produkcji, a nie czytä j¿ jako zamykaj¿c¿, represyjn¿ poz¿ dla homoseksualistów.