Kolonialisme en neokolonialisme

Rusland bezat een gigantisch kolonisatiefonds, dat voor de bevolking en de toegankelijke cultuur toegankelijk zal worden, niet alleen bij elke stap voorwaarts in de landbouwtechnologie in het algemeen, maar ook bij elke stap voorwaarts in de bevrijding van de Russische boerenbevolking van de lijfeigenschap. Russische boeren en Kozakken hadden geen onverzoenlijke vijandige relaties met niet-Russische volkeren, er was geen reden voor felle, blinde haat en aan de andere kant. De Russische gemeenschap deed nergens denken aan een Engelse kolonie, nergens werd ze apart gehouden van de "inboorlingen". Integendeel: het groeit overal organisch in de vreemde omgeving, maakt er economische, vriendschappelijke en verwantschapsbanden mee; overal groeit het mee en dient het als een verbinding tussen niet-Russen en Rusland. Er was geen "volkshuis" complex aan de ene kant, er was geen reactie op en aan de andere kant, en daarom werd er in plaats van de muur van vervreemding, een link van communicatie gesmeed. Een ander kenmerk en onderscheidend kenmerk van de Moskouse staat en het Russische Rijk was de daadwerkelijke vrijwillige toetreding van een aantal volkeren. De geschiedenis van geen enkel ander Europees of Aziatisch rijk kent zoiets.