Klassenstrijd, syndicalisme in de tijd van het coronavirus

In het licht van de coronavirusepidemie zouden ze ons laten geloven dat we geen keus hebben. In werkelijkheid, in de tijd van het coronavirus, krijgt de klassenstrijd een heel andere dimensie, het is een klassenstrijd. Het wordt geïrriteerd en het geweld van het kapitaal wordt en zal in toenemende mate worden uitgeoefend. Er zal behoefte zijn aan een sterkere weerstand. De tegenstrijdigheid tussen kapitaal en arbeid is en zal groter zijn. De echte uitdaging zal zijn om het niveau te bereiken waar de gebeurtenissen om vragen. De pandemie roept een groot aantal vragen op over de aard van het dominante systeem waarin we leven en dus over de toekomst van de mensheid. Ze stellen de sociale betrekkingen ter discussie, die tussen staten, instellingen, de betrekkingen tussen de volkeren van het Noorden en die van het Zuiden, de productiewijze, de eigendomsverhoudingen, de verhouding tot de natuur door de klimaatverandering, de waarden en de overtuigingen. Eén ding is zeker, in dit tijdperk van ongebreideld egoïsme draagt de pandemie bij aan de neo-liberale barbaarsheid.