J¿zyki türkickie

Lingwista X. Pedersen zaproponowä kiedy¿ hipotez¿ o genetycznym powi¿zaniu j¿zyków kilku g¿ównych rodzin, które uznano za niepowi¿zane. Nazwä te j¿zyki "nostratic". Badania lingwisty W. M. Illych-Svite wykazä naukow¿ zasadno¿¿ stowarzyszenia j¿zyków indoeuropejskich, semicko-hamickich, uralskich, ätajskich, które obejmuje wiele j¿zyków tureckich w du¿ej nostryckiej makrorodzinie j¿zyków. Ta makrorodzina powstäa prawdopodobnie w górnym paleolitu po¿udniowo-zachodniej Azji i regionach przyleg¿ych. J¿zyki türkickie, grupa ¿ci¿le powi¿zanych ze sob¿ j¿zyków. Wspólne pochodzenie j¿zyków türkickich wyräa si¿ w wyj¿tkowej blisko¿ci ich struktury gramatycznej i sk¿adu s¿ownictwa, co pozwala na wzajemne zrozumienie prawie wszystkich rodzimych u¿ytkowników tych j¿zyków. Jest ona w¿¿czona wraz z j¿zykami tungusko-manchuryjskimi i mongolskimi do hipotetycznej altajskiej makrofauny j¿zyków, wed¿ug niektórych naukowców, ta altajska makrofauna obejmuje równie¿ koreäski i japo¿ski.