Jeugdbeleid in een postmoderne situatie

De monografie behandelt de belangrijkste discutabele interpretaties van het begrip "jeugdbeleid", voert een vergelijkende analyse uit, onthult inhoudelijke aspecten van de institutionalisering van het jeugdbeleid. De auteur biedt een originele visie op jeugdbeleidsmodellen en het gebruik van postmoderne theorie en transitologie voor hun analyse. In de situatie van de postmoderne crisis van de instellingen van het jeugdbeleid wordt de transformatie waargenomen die de ontologische essentie van de jeugd radicaal verandert. De dringende wetenschappelijke problemen in verband met het fenomeen van het jeugdextremisme worden aangetoond en de analyse van hun basiskenmerken wordt uitgevoerd. De auteur bewijst het verband tussen jeugdextremisme en verschijnselen als radicalisme, intolerantie en autoritarisme. Er wordt gekeken naar het ontstaansproces van extremistische jeugdgemeenschappen. De conclusie over het verband tussen jeugdextremisme en de eigenaardigheden van de politieke transitie wordt gesuggereerd. De monografie raakt aan het probleem van de transformatie van de politiek en de macht. Nieuwe jeugdpolitiek kenmerkt zich volgens de auteur door verwerping van het platformconcept, terwijl er tegelijkertijd een nieuwe rationaliteit in wordt gevormd, die als netwerk één kan worden aangeduid.