Istoriq Zemli: nowaq traktowka

Okolo 2 mlrd. let nazad na orbite 420 mln. km ot Solnca, mezhdu Marsom i Jupiterom proizoshlo Sobytie ¿ stolknulis' dwe planety. Poterqw skorost', kom razbitoj planety po plawnoj snizhaüschejsq spirali poplyl k Solncu. Za wremq poleta iz kory razbitoj planety obrazowalas' wytqnutaq «kometa», kotoraq 570 mln. let nazad stala napolzat' na orbitu Zemli so storony bywshego Sewernogo polüsa w seredine Tihogo okeana, odnowremenno kak i Zemlq obraschaqs' wokrug Solnca protiw chasowoj strelki. Vperedi letel samyj bol'shoj asteroid. Zemlq, nahodqs' blizhe k Solncu, imela chut' bol'shuü orbital'nuü skorost', i ona obgonqla «kometu» na 1 oborot w srednem za 57 mln. let. Zemlq 11 raz podlezala pod nemnogo prodwinuwshuüsq za äto wremq «kometu». Ocherednaq golownaq chast' grunta wypadala na Sewernyj polüs i prowaliwalas' w mantiü Zemli, uwelichiwaq ee ob#em. Obrazowawshiesq kontinenty radial'no rashodilis' po mantii, obrazuq okeany. Pri kazhdoj katastrofe Zemlq menqla swoj oblik: wyrawniwalis' ili stanowilis' kruche prezhnie, obrazowywalis' nowye skladki gor, wydawliwalis' diapiry, izliwalis' trappy po wsej Zemle. Yadro razbitoj planety stalo Lunoj. Jeto Sobytie dokazuemo i ego neobhodimo osoznat', ponqt' i prinqt'.