¿slam´da Ruh Anlay¿¿¿

Kur'an-i Kerim¿de insan¿n varl¿¿¿ için ruh kelimesi kullan¿lmam¿¿t¿r. Bu anlam¿ ifade etmek için nefs kelimesi kullan¿lm¿¿t¿r. ¿nsana ruh üflendi ifadesi yanl¿¿t¿r; do¿rusu ruh taraf¿ndan üflendi demektir. Burada üfleyen parçalanm¿yor, hulul etmiyor, sadece etki ediyor. ¿nsana ruhumuzdan üfledik ifadesi yukar¿da aç¿klad¿¿¿m¿z tarzda anlä¿lmad¿¿¿nda Allah Teâlâ ile insan aras¿nda ontolojik bir bä olmaktad¿r ki bu da imkâns¿zd¿r. Bu anlay¿¿a göre herkes Allah Teâlâ¿dan bir parça tä¿maktad¿r ki bu Allah Teâlâ¿n¿n bize ifade etti¿i anlay¿¿a tamamen z¿tt¿r. Allah Teâlâ üflemekten münezzehtir. Bu itibarla ruhun Allah Teâlâ¿n¿n bir parças¿ olmas¿, tevhid inanc¿na ayk¿r¿d¿r. Böyle bir durumu Kur¿an¿¿n onaylamas¿ mümkün de¿ildir. Sonuç olarak ruh kavram¿ Kur¿an¿da Cebrail'in ad¿ olarak geçmektedir. Baz¿ müfessirler ve kelamc¿lar bu anlam¿ fark etmi¿ler ve Kur¿an¿¿n tevhid konusundaki hassasiyetini dikkate alarak ruh kelimesini Cebrail olarak anlam¿¿ ve yorumlam¿¿lard¿r. Âlimlerin bir k¿sm¿ ise Yunan Felsefesinin ve do¿u dinlerinin etkisinde kalarak Kur'an-¿ Kerim¿in bildirdi¿inden ziyade yabanc¿ kültürlerin bak¿¿ aç¿s¿yla Kur'an-¿ Kerim¿i yorumlam¿¿lar .