Iran na drodze do nowego tradycjonalizmu

W Iranie, zdominowanym przez szyicki islam od XVI wieku, dynastia Pahlavi, która dosz¿a do w¿adzy w 1925 roku, d¿¿y¿a do przyspieszenia rozwoju, stopniowo przeksztäcaj¿c kraj rolniczy w rolniczo-przemys¿owy. Prozachodnia polityka modernizacji Mohammeda Reza Shaha by¿a wspierana g¿ównie przez USA w gospodarce, która w coraz wi¿kszym stopniu opieräa si¿ na przemy¿le naftowym i gazowym. Próby dywersyfikacji gospodarczej znalaz¿y swój g¿ówny wyraz we wzro¿cie przemys¿u wytwórczego. Re¿im teokratyczny od rewolucji w 1979 roku, w ramach nowego tradycjonalizmu, zwi¿kszy¿ znaczenie regulacji pästwowych i kontynuowä wysi¿ki na rzecz dywersyfikacji gospodarki Islamskiej Republiki Iranu, która zast¿pi¿a monarchi¿ iräsk¿. Autor analizuje rozwój polityczny i gospodarczy wspó¿czesnego Iranu. W swoim studium ekonometrycznym obejmuj¿cym lata 1955-2017 opiera si¿ na ogólnym modelu z wbudowanym mechanizmem post¿pu technologicznego, który uwzgl¿dnia zarówno kapitä fizyczny i ludzki, jak i czas w jego roli jako przestrzeni zdarze¿ dla kreatywnej dziäalno¿ci gospodarczej.