Iraanse volkeren

De etniciteit "Iraniërs" komt van de historische naam "Iran", afgeleid van de oude Iraanse Arische (land), (land) van de Ariërs. De Iraanse of Arische volkeren zijn een groep volkeren van gemeenschappelijke oorsprong, die de Iraans sprekende Arische tak van de Indo-Europese taalfamilie spreken, gevormd in de steppen van de Zuidelijke Oeral - Zwarte Zeekust. De oudste bevolking van Iran, in het westen, vanaf het 4e millennium voor Christus waren Elamieten, Kassieten en hun verwante stammen; een deel van hen kunnen Hurrianen zijn. De talen van deze stammen maakten geen deel uit van de Semitische of Indo-Europese taalfamilie. De stammen die de Iraanse taal spraken verschenen in Iran aan het begin van het 1e millennium voor Christus. Geleidelijk aan is het de bedoeling om in een aantal gebieden in Centraal-Azië landbouwgebieden te vestigen: in de Areya - langs Tejen (Gerirud), Margiana - langs Murghab, Bactria - in de bovenloop van de Amu Darya, Sogdiana - in de Kashka-Darya en Zaravshan, Khorezm (Khorasmiya) - langs de benedenloop van de Amu Darya en in de buurt van het Sarykamysh-bekken. Zowel nomadische als sedentaire stammen spraken de talen van de Iraanse groep van de Indo-Europese familie. Veel hydroniemen (namen van rivieren) hebben een uitgesproken karakter van de Arische stammen - Daria (van "Arya").