Intertekstualno¿¿ w twórczo¿ci J. M. Coetzee i Nadine Gordimer

Ksi¿¿ka ta skupia si¿ na ukazaniu wzajemnej relacji mi¿dzy historyczno¿ci¿ tekstów a tekstualno¿ci¿ historii poprzez poj¿cie intertekstualno¿ci i jej zwi¿zku z nowym podej¿ciem historycystycznym w powie¿ciach Coetzeego i Gordimer. Pierwotnie oboje powie¿ciopisarze wykorzystuj¿ klasyczne pisma jako ¿ród¿a inspiracji przy tworzeniu swoich narracji, dlatego te¿ ich dzie¿a wyró¿nia wieloznaczno¿¿. Pewne formy intertekstualno¿ci, takie jak cytaty, epigrafy, aluzje, adaptacje i powtórzenia, definiuj¿ si¿ w badanych powie¿ciach w ró¿nych proporcjach. W ksi¿¿ce omówione zostan¿ tak¿e osie intertekstualno¿ci, które Coetzee i Gordimer wykorzystuj¿ w swoich powie¿ciach, oraz przeanalizowane zostan¿ formy intertekstualno¿ci, aby wykazä punkty podobie¿stwa i ró¿nice mi¿dzy nimi. Ponadto pokä¿, w jaki sposób Coetzee i Gordimer przeksztäcaj¿ stare historie i na nowo rozwäaj¿ kwesti¿ w¿adzy i oporu, stosuj¿c w swoich narracjach intertekstualne odniesienia, które s¿ podstaw¿ Nowego Historyzmu. Kwestie te zostan¿ szczegó¿owo przeanalizowane na przyk¿adzie wybranych powie¿ci Coetzeego i Gordimer.