Inflammatoire mediatoren in de pathogenese van parodontitis

Het parodontium is een morfologisch complexe groep van bindweefsels die voeding en steun bieden aan benige, cementale en epitheliale structuren. Gebaseerd op zijn embryonale oorsprong, vormt het parodontale weefsel zich door de interactie van mesenchym- en epitheelcellen die verschillend reageren op een verscheidenheid van stimuli. Er bestaat een groot aantal potentiële regulatorische mechanismen die betrokken kunnen zijn bij de controle van de celfunctie in het parodontium. De rol van ontstekingsmediatoren als signaalmoleculen van het parodontium is van groot belang omdat zij in staat blijken te zijn alle stadia van de parodontale weefselhomeostase te reguleren, van het specificeren van celaanleg tot het reguleren van de gedifferentieerde celfunctie.Naast het reguleren van de weefselhomeostase spelen deze mediatoren ook een centrale rol in de ontstekingsprocessen die geassocieerd zijn met weefselvernietiging die optreedt bij parodontale aandoeningen, alsook in de regulatie van de adaptieve immuunresponsen die de ziekteprogressie en het klinisch resultaat zouden kunnen bepalen. Het wijdverspreide voorkomen van parodontale aandoeningen en het besef dat verloren weefsel kan worden hersteld en misschien zelfs geregenereerd, heeft aanzienlijke belangstelling gewekt voor de inf mediatoren.