Indonesiërs

Moderne Indonesische volkeren zijn de Javanen, Sundas, Madurun, Maleisiërs van Brunei, Indonesië, Maleisië en Singapore, Miningkabau, Bugi, Maqasari, Bataki, Balinezen en anderen. Dezelfde groep omvat de talen van de Filippijnse volkeren: Tagalog, Visaya, Ilok, Bikolov, Banjar, Ifugao en andere. Indonesische talen worden ook gebruikt door een groep Taiwanese bergbewoners - de Gaoshan, de Chams in het zuiden van Vietnam en Cambodja, en de Malagassische bevolking van Madagaskar (Malgasi). In de moderne opvatting zijn alle volkeren die de talen van de Maleisisch-Polynesische taalfamilie spreken, die wijdverspreid is en buiten de Maleise Archipel valt, verenigd met de Indonesiërs. In het werk van de antropologen is de term "Indonesiërs" niet alleen van toepassing op de bevolking van Indonesië, maar ook op de oude bevolking van Zuidoost-Azië. De inheemse bevolking van de Indonesische eilanden, het schiereiland Malakka, bestaat voornamelijk uit Maleisische stammen en volkeren, met de naam waarvan de archipel het Maleis wordt genoemd. Daarom is het concept van "Maleis" omvat een ander begrip, het is ook een gemeenschappelijke eerdere naam van de volkeren van Zuidoost-Azië die de talen van de Indonesische tak, en etnische gemeenschappen in Maleisië, Indonesië, Thailand, Singapore Brunei, Oost-Timor.