Ik ben geen ijzer

Dit boek is een viering van een chemisch element dat de mensheid heeft gediend omdat het gebruik maakt van materialen die in de natuur beschikbaar zijn, ijzer, dat aanvankelijk aan het oppervlak van de planeet werd gevonden uit meteorieten en dat al uit de grond is gehaald door het complexe proces dat we de mijnbouw noemen.Het boek viert ook de wetenschappelijke kennis. De wetenschap met haar methoden en gereedschappen helpt ons bijvoorbeeld te begrijpen dat de aarde (die van ijzer is) als een appel is, met een niet zo dikke schil die korst wordt genoemd, een tussenstuk dat mantel wordt genoemd en een centraal deel (want de appel zou de kern zijn) dat kern wordt genoemd. Dat wil zeggen dat het boek een poging is om twee werelden met elkaar te verbinden: de wetenschappelijke en de leken, de academici en het gezond verstand, het beperkte en het populaire.