I bogi gorshki obzhigaüt

- Zdorowo, - woshitilsq mal'chishka, - a ty byl tam? - Oh, wnuchok, - zakrqhtel starik, - gde q tol'ko ne byl. Hochesh', rasskazhu tebe o swoem perwom priklüchenii. - Konechno hochu, - ozhiwilsq wnuk, - tebq tak interesno slushat'. Staryj kazak zadumchiwo wybil trubku, ubral w karman sharowar, pogladiw pacana po golowe, poprosil. - Sbegaj w sarajku, prinesi drowishek, tagan razozhzhem, u kostra luchshe bajki skazywaütsq. Parnishka ubezhal, starik, krqhtq, snql kacawejku, postelil na skam'ü. Vecherelo, po makushkam zasnezhennyh gor proneslos' aloe zakatnoe zarewo, tiho shumela obremenennaq plodami ajwa, s pustyni potqnulo gorqchim, ot razogretogo za den' peska. Vozle skamejki w prudike, pleskalis', lowq komarow, para karasej. Starik naklonilsq k stoqschemu rqdom bol'shomu churbanu, otkryl stworku, wnutri byl stilizowannyj pod penek malen'kij sadowyj holodil'nik, dostal litrowuü emkost' s wishnewoj naliwochkoj. Vnuk swalil bol'shuü ohapku drow, ded, razzhigaq koster, nachal rasskaz. - Istoriq bol'she pohozha na skazku, no klqnus' swoej papahoj, chto äto prawda.