Hiszpa¿ska psychiatria faszystowska

W Hiszpanii, po ukonstytuowaniu si¿ psychiatrii jako dyscypliny i jej pó¿niejszym rozwoju, wyränie wraz ze zmianami wywo¿anymi przez psychiatri¿ republikäsk¿, w dyskursie psychiatrycznym w okresie wojny domowej i re¿imu Franco utrwali¿ si¿ swoisty synkretyzm mi¿dzy teori¿ rasow¿, pochodz¿c¿ z Niemiec i hiszpäskiej tradycji kulturowej, a fundamentalistycznym katolicyzmem re¿imu. B¿dzie si¿ to charakteryzowäo z jednej strony ubóstwem teoretycznym, traktowaniem ich g¿ównie jako wi¿¿niów politycznych, a nie pacjentów psychiatrycznych w ¿cis¿ym znaczeniu, a z drugiej strony uznaniem w praktyce klinicznej chorych psychicznie za grzeszników, których nale¿äo traktowä bardziej z punktu widzenia moralno¿ci i mi¿o¿ci katolickiej ni¿ zäo¿e¿ teoretycznych w¿äciwych klinice psychiatrycznej.