Historische ontologie van het economisch symbool

De omvang van de politieke, culturele en sociale veranderingen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis doet met ongekende kracht de vraag rijzen naar de ontologische status van het economisch symbool als een bijzondere vorm van het menselijk bestaan als consument en van de dingen van de wereld als goederen, d.w.z. als een bijzondere modus van economische betrekkingen van de mens en de wereld. Tegelijkertijd heeft de huidige economische crisis gevolgen voor de gehele context van de vorming van de "economische mens", die de belangrijkste omstandigheden van de moderne wereld heeft bepaald gedurende 400 jaar van de Nieuwe Europese periode in de westerse geschiedenis. Sinds de 17e eeuw hebben deze realiteiten het leven van de mens en de gehele mensheid gesystematiseerd in relatie tot de regelmatigheden van het economisch evenwicht, waardoor de economie een specifiek existentieel van het menselijk bestaan is geworden. Het unieke van dit existentiële bestaat in het verlangen om de traditioneel transcendente, "buitenwereldse" betekenissen te neutraliseren, zodat alleen immanente, strikt systemische parameters overblijven voor de rechtvaardiging van het menselijk bestaan als arbeider en consument.

De omvang van de politieke, culturele en sociale veranderingen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis doet met ongekende kracht de vraag rijzen naar de ontologische status van het economisch symbool als een bijzondere vorm van het menselijk bestaan als consument en van de dingen van de wereld als goederen, d.w.z. als een bijzondere modus van economische betrekkingen van de mens en de wereld. Tegelijkertijd heeft de huidige economische crisis gevolgen voor de gehele context van de vorming van de "economische mens", die de belangrijkste omstandigheden van de moderne wereld heeft bepaald gedurende 400 jaar van de Nieuwe Europese periode in de westerse geschiedenis. Sinds de 17e eeuw hebben deze realiteiten het leven van de mens en de gehele mensheid gesystematiseerd in relatie tot de regelmatigheden van het economisch evenwicht, waardoor de economie een specifiek existentieel van het menselijk bestaan is geworden. Het unieke van dit existentiële bestaat in het verlangen om de traditioneel transcendente, "buitenwereldse" betekenissen te neutraliseren, zodat alleen immanente, strikt systemische parameters overblijven voor de rechtvaardiging van het menselijk bestaan als arbeider en consument.