Historia kszta¿towania si¿ podmiotowo¿ci

Analiza strukturalno-fenomenologiczna historii ksztätowania si¿ podmiotowo¿ci ma na celu wyjänienie jednolitej struktury podmiotu, którego planowana diachroniczno¿¿ reprezentuje proces ksztätowania si¿ podmiotowo¿ci w czasach historii Zachodu. Z tego powodu nacisk k¿adzie si¿ na trzy etapy europejskiej metafizyki: Staro¿ytno¿¿, ¿redniowiecze i Wiek Nowo¿ytny. Kädy z tych etapów posiada piecz¿¿ jednego ze sk¿adników struktury podmiotowo¿ci. W kosmocentrycznym Antyku urzeczywistnia si¿ prawdziwa struktura podmiotowo¿ci. Kolejno¿¿ tej aktualizacji obejmuje zamkni¿cie przestrzeni i cykliczno¿¿ czasu, a tak¿e materialno¿¿ cielesno-estetyczn¿ kultów pogäskich. W teocentrycznym ¿redniowieczu subiektywno¿¿ urzeczywistnia si¿ w idealnej transcendentalnej duchowo¿ci, w ¿wiadectwie bóstwa innego ¿wiata, w symbolice Wszech¿wiata, w pionowej hierarchii spo¿ecze¿stwa i w liniowo¿ci chrze¿cijäskiego czasu historycznego. W antropocentryzmie New Age podmiotowo¿¿ osi¿ga swoj¿ samo¿wiadomo¿¿, a przede wszystkim w immanentnej idealno¿ci symbolu matematycznego, w idei zerowego centrum uk¿adu wspó¿rz¿dnych ¿wiatopogl¿du, wype¿nionego zasad¿ cogito.