Het succes en het falen van internationale organisaties

Mislukkingen in de internationale samenwerking - van de spectaculaire tot de alledaagse mislukkingen van organisaties voor samenwerking buiten de staat, met inbegrip van hun ondergang - zijn in de wereldgeschiedenis van groot belang. Toen de Volkenbond er bijvoorbeeld niet in slaagde het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog te voorkomen, werd het als slecht functionerend beschouwd en stortte het kort na de oorlog in, waardoor het zichzelf in 1947 oploste. Ook externe politieke schokken, zoals de toenadering tussen China en de VS in 1972 en het einde van de Koude Oorlog in 1989, leidden ertoe dat sommige regionale organisaties, zoals de Aziatisch-Pacifische Raad en de Organisatie van het Warschaupact, disfunctioneel of irrelevant werden, met hun snelle ineenstorting als gevolg. Maar niet alle internationale regelingen mislukken of mislukken zo spectaculair en niet alle mislukkingen leiden tot een grootschalige vervanging van de bestaande organisatorische regelingen. Hoe deze kleinere mislukkingen zich voordoen, hoe ze kunnen worden geconceptualiseerd, en hoe ze zich voordoen als voorbode van regionale regelingen, zijn de onderwerpen van dit artikel.