Het is niet bepaald een thuis.

Deze scriptie is een post-structureel stuk dat zich richt op verschillende senioren die in verzorgingstehuizen in British Columbia, Canada wonen en hun ervaringen op basis van het beleid dat hun dagelijks leven beheerst. De methoden zijn gebaseerd op de principes van een institutionele etnografie vanuit een empowerment perspectief. Dit is een kwalitatief onderzoek met diepte-interviews van 8 senioren over een periode van 3 jaar. De resultaten van deze studie omvatten een aantal belangrijke paradoxen waarin geïnstitutionaliseerde senioren leven en worden geciteerd als; druk bezig zijn met vervelen, veilig maar stil zijn, opschieten en wachten en ten slotte, thuis maar niet thuis. De aanbevelingen omvatten een oproep voor een nieuwe benadering van beleidsontwikkeling op het gebied van geïnstitutionaliseerde senioren, een grote focus op wat niet wordt gezegd door senioren als gevolg van dagelijkse onderdrukkende ervaringen in hun omgeving en aandacht voor holistische benaderingen van de zorg in plaats van klantgerichte zorg die een versluierde term van onderdrukking blijft voor deze senioren.