Heidegger przeprowadza wywiady z wtajemniczonymi w ¿wi¿te s¿owo

Jak odczytä cz¿¿¿ zbiorowej pod¿wiadomo¿ci przestrzeni spo¿eczno-historycznej - poprzez kilka wy¿aniaj¿cych si¿ z niej g¿osów? Takie s¿ ramy tej ksi¿¿ki. W istocie, w tym eseju autor stara si¿, poprzez uwäne s¿uchanie w sensie Heideggerowskim, wydoby¿ na ¿wiat¿o dzienne te spo¿eczno-historyczne obszary, o których mówi g¿os mandingowskiej piosenkarki Oumou Sangaré w jej piosence "Djorolé". Ta pie¿¿ jest prawdziw¿ melodi¿ inicjacyjn¿ i przenosi nas do innych obszarów Manding, gdzie opanowanie s¿owa inicjacyjnego ujawnia inne aspekty tej wspólnej, ale szczególnej historii Mandingów. T¿ specyfik¿ historycznego Mandinga jest troska o hojno¿¿. Troska o wielkoduszno¿¿ konkretnej osoby, która angäuje si¿ na rzecz spo¿ecze¿stwa jako cäo¿ci, gdzie indywidualna wielkoduszno¿¿ ¿¿czy si¿, by budowä lub umacniä pokojowe ¿ycie-wspólne. To w¿änie w eksploracji tej troski autor stara si¿ tutaj, poprzez ponowne wykorzystanie Heideggerowskiego "Souci", przybli¿y¿ uskrzydlony impuls tych konkretnych g¿osów, w tym g¿osu Oumou Sangaré w "Djorolé", do uwänego s¿uchania czytelników.