Handelingen van de Apostelen en de Apocalyps

"Handelingen van de Heilige Apostelen" is vanuit het oogpunt van de wetenschap het laatste boek van het Nieuwe Testament, het boek is geschreven aan het einde van de eerste helft van de IIe eeuw na Christus. Volgens de christelijke verhalen die in deze werken tot uiting komen, prediken de predikers van de nieuwe leer in de steden van de oostelijke provincies van het Romeinse Rijk, net als in Palestina, in synagogen. De apocalyps is het enige profetische boek van het Nieuwe Testament. Het boek is waarschijnlijk geschreven in de late jaren '60 en begin jaren '70 van de eerste eeuw na Christus, tijdens de vervolging van christenen. De auteur, wiens naam Johannes is, werd verbannen naar het eiland Patmos in de Egeïsche Zee, en wordt vaak geïdentificeerd met de auteur van het Evangelie van Johannes, hoewel men van mening is dat het om andere mensen ging. Johannes was nauw verbonden met het jodendom. De wereldbeelden van de auteur van de Apocalyps weerspiegelen het vroegste stadium in de geschiedenis van het christendom.