G¿ówna zasada komplementarno¿ci w mi¿dzynarodowym wymiarze sprawiedliwo¿ci w sprawach karnych

Ksi¿¿ka ta skupia si¿ g¿ównie na zasadzie komplementarno¿ci, która jest zapisana w preambule i w art. 1 Statutu Rzymskiego ustanawiaj¿cego Mi¿dzynarodowy Trybunä Karny. Zasada ta oznacza, ¿e odpowiedzialno¿¿ za os¿dzanie sprawców zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzko¿ci i zbrodni wojennych spoczywa przede wszystkim na pästwach. To w tym sensie preambu¿a obecnego Statutu potwierdza, ¿e wszystkie pästwa maj¿ obowi¿zek represjonowania zbrodni w ramach jurysdykcji Mi¿dzynarodowego Trybunäu Karnego.MTK b¿dzie móg¿ zatem ¿cigä i os¿dzä jedynie wtedy, gdy s¿dy krajowe: "normalnie w¿äciwe" nie b¿d¿ chciäy lub nie b¿d¿ mog¿y zbadä sprawy (art. 17).MTK mo¿e zatem interweniowä w celu przeprowadzenia dochodzenia, je¿eli krajowy wymiar sprawiedliwo¿ci spó¿nia si¿ z badaniem sprawy, je¿eli wszcz¿¿ post¿powanie, ale w rzeczywisto¿ci stara si¿ uchroni¿ osob¿ przed odpowiedzialno¿ci¿ karn¿ lub, wreszcie, je¿eli dochodzenie nie zostäo przeprowadzone niezale¿nie lub bezstronnie.Innymi s¿owy, jurysdykcja MTK ma charakter pomocniczy. Ratyfikacja statutu rzymskiego stanowi zatem zobowi¿zanie pästwa do ¿cigania i s¿dzenia przest¿pstw okre¿lonych w statucie na szczeblu krajowym.