Gev¿eme e¿itiminin kronik a¿r¿l¿ hastalardaki etkisi

A¿r¿, binlerce y¿l boyunca insano¿lunun üstesinden gelmek zorunda olan bir sorun olarak daima gündemde olmu¿tur. Modern t¿bb¿n geli¿imi ile birlikte är¿ sadece hastal¿klar¿n belirtisi olarak de¿il, kendisi de bir hastal¿k olarak ele al¿nm¿¿t¿r. Günümüzde är¿, mutlaka tedavi edilmesi gereken bir spesifik hastal¿k olarak de¿erlendirilmektedir. A¿r¿, daima doku hasar¿ ile birlikte ele al¿nmakla birlikte günümüzde bak¿¿ aç¿s¿ oldukça farkl¿läm¿¿t¿r. Doku hasar¿ olmadan är¿ ortaya ç¿kabildi¿i gibi, doku hasar¿na rämen är¿ hissedilmeyebilmektedir. Yang¿sal türdeki är¿lar, bä är¿lar¿, hayalet ekstremite är¿lar¿, fibromiyaljiler hasar olmaks¿z¿n ortaya ç¿kan är¿ türleridir. Psikofizyolojik yaklä¿mlar, kronik är¿n¿n geli¿imde fizyolojik ve psikolojik etkenlerin birbirini etkiledi¿ini öne sürer. Psikofizyolojik çal¿¿malar, dü¿ünceler, hat¿ralar ve duygular¿n fiziksel de¿i¿iklikler ve är¿n¿n olu¿umunda önemli rolü oldu¿unu ortaya koymu¿tur. Psikofizyolojik yaklä¿mlar, bili¿sel düzeyi de¿i¿tirerek kas aktivitesi ve vasküler tepkileri etkileyebilmektedir. Özellikle bä, bel är¿lar¿ ve miyofasial är¿larda kas ve damarlardaki aktivite de¿i¿iklikleri är¿da azalmaya yol açar.