Formatywny model oceny samoreguluj¿cego si¿ uczenia si¿

G¿ównym celem tej ksi¿¿ki by¿o zbadanie, jaka by¿a prawdziwa warto¿¿ lub warto¿¿ oceny ksztätuj¿cej w kontek¿cie samoreguluj¿cego si¿ uczenia si¿. Starano si¿ dowiedzie¿, jak jako¿¿ praktyk oceniania ksztätuj¿cego charakteryzuje wyk¿adowców i studentów jednego z uniwersytetów w Bulawayo w Zimbabwe. Dowody na to miäy by¿ porównane z tym, co zaproponowano w zarysie kursu i zwi¿zanych z nim dokumentach dotycz¿cych jako¿ci praktyk oceniania ksztätuj¿cego na uniwersytecie. Ksi¿¿ka miäa równie¿ na celu ustalenie, w jaki sposób podej¿cie oparte na samoregulacji uczenia si¿ mo¿e wnie¿¿ warto¿¿ dodan¿ do praktyk oceniania ksztätuj¿cego na tym uniwersytecie. Podej¿cie do badä jako¿ciowych zostäo przyj¿te z wykorzystaniem wywiadów i analizy dokumentów oceny ksztätuj¿cej, takich jak zarysy kursów, a tak¿e quizy i testy. Z ustale¿ wynika, ¿e praktyka oceny ksztätuj¿cej na tej uczelni charakteryzuje si¿ przede wszystkim efektywno¿ci¿. Wydajno¿¿ jest nadmiernym podkre¿laniem ocen i punktów, przy jednoczesnym ignorowaniu innych g¿ównych aspektów uczenia si¿ w ocenie ksztätuj¿cej.