Farmakologia histaminy

Histamina ma szerokie spektrum dziäania obejmuj¿ce wiele narz¿dów i uk¿adów narz¿dowych. Efekty te obejmuj¿ dziäanie na mi¿¿nie g¿adkie, ¿ródb¿onek naczyniowy, zako¿czenia nerwów aferentnych, serce, przewód pokarmowy i OUN. W mi¿¿niach g¿adkich histamina powoduje kurczenie si¿ niektórych w¿ókien mi¿¿niowych, a inne rozlu¿nienie. Histamina odgrywa istotn¿ rol¿ w patofizjologii chorób alergicznych, w tym nie¿ytu nosa, pokrzywki, astmy i anafilaksji. Histamina wywiera swoje dziäanie poprzez interakcj¿ z jednym z czterech ró¿nych receptorów (H1, H2, H3, H4). W zlokalizowanej reakcji alergicznej alergen (antygen) najpierw przenika przez powierzchni¿ nab¿onka (np. skór¿, b¿on¿ ¿luzow¿ nosa). Alergen mo¿e by¿ równie¿ podawany systemowo, jak w przypadku reakcji alergicznej na penicylin¿. Za pomoc¿ komórek T-helper (T H ), alergen stymuluje limfocyty B do produkcji przeciwciä IgE, które s¿ specyficzne dla tego alergenu.