Farmacologie van Histamine

Histamine heeft een breed spectrum aan handelingen waarbij veel organen en orgaansystemen betrokken zijn. Deze effecten omvatten acties op gladde spieren, vasculair endotheel, afferente zenuwuiteinden, hart, maag-darmkanaal en het CZS. Op gladde spieren zorgt histamine ervoor dat sommige spiervezels samentrekken en andere zich ontspannen. Histamine speelt een belangrijke rol in de pathofysiologie van allergische aandoeningen, waaronder rhinitis, urticaria, astma en anafylaxie. Histamine oefent zijn effecten uit door de interactie met een van de vier verschillende receptoren (H1, H2, H3, H4). Bij een gelokaliseerde allergische reactie dringt een allergeen (antigeen) eerst door in een epitheliaal oppervlak (bijv. huid, neusslijmvlies). Het allergeen kan ook systemisch worden toegediend, zoals bij een allergische reactie op penicilline. Met behulp van T-helper (T H ) cellen stimuleert het allergeen de B-lymfocyten om IgE-antilichamen aan te maken die specifiek zijn voor dat allergeen.