FALEN VAN OVERHEIDSRATINGS IN OPKOMENDE MARKTEN

Het Internationaal Monetair Fonds stelt officieel en officieus dat de Russische financiële crisis in 1998 is uitgebroken door de schaarse liquiditeit, waardoor het land in gebreke is gebleven bij de aflossing van zijn schuld. Tegelijkertijd was Rusland, vóór de crisis, een verleiding voor investeerders omdat zij in 1997 een rendement van 150 hadden behaald. Men geloofde dat de macro-economische stabiliteit in Rusland sinds 1994 vaste voet aan de grond had gekregen doordat de inflatie was gedaald, de aandelenmarkt was opgericht en de aandelenindex begon te stijgen, en de consumptie toenam. Geleid door deze neoklassieke illusie hebben de ratingbureaus, met name Moody's en Standard and Poors, geen rekening gehouden met de micro-economische factoren in Rusland en de kwalitatieve parameters van een staatsschuld. In dit artikel wordt een neoklassieke balansbenadering gehanteerd om de economie op micro-economisch niveau te tonen en worden klassieke economische beginselen van economische ontwikkeling toegepast om aan te tonen dat kredietratings het landenrisico niet adequaat weergeven.