Europejskie alternatywy

Chociä pocz¿tkowy cel Unii Europejskiej, jakim by¿o stworzenie podstaw "coraz ¿ci¿lejszej unii" narodów Europy, by¿ postrzegany jako odpowied¿ na nacjonalizm, jej odgórne podej¿cie do integracji nie stworzy¿o tak potrzebnej europejskiej opinii publicznej, która wspieräaby istnienie jej instytucji. W pästwie narodowym instytucje ciesz¿ si¿ prawomocn¿ w¿adz¿, poniewä wi¿¿ mi¿dzy pästwem a jego obywatelami wyräa si¿ poprzez nacjonalizm i to¿samo¿¿ narodow¿. To nie tylko ta silna wi¿¿ utrudnia legitymizacj¿ UE, ale tak¿e brak odpowiednika UE, który móg¿by z ni¿ rywalizowä. Poszukiwanie takiego odpowiednika mo¿e nast¿pi¿ we w¿äciwym czasie, poniewä pästwo narodowe znajduje si¿ pod presj¿ z góry i z do¿u w zwi¿zku z globalizacj¿ i masow¿ migracj¿. Teoretycznie UE mog¿aby to wykorzystä na swoj¿ korzy¿¿, zapewniaj¿c alternatyw¿. Niniejsza ksi¿¿ka bada potencjä pi¿ciu koncepcji, na których móg¿by si¿ opierä unijny odpowiednik nacjonalizmu lub to¿samo¿ci narodowej: supranacjonalizm, postnacjonalizm, transnacjonalizm, wielokulturowo¿¿, regionalizm. Koncepcje te s¿ analizowane w praktyce poprzez studium przypadku Holandii, które pokäe, ¿e ich historyczne znaczenie mo¿e wp¿yn¿¿ na szanse UE.