Ekologia siedlisk gharli

Gharial (Gavialis gangeticus) jest zwierz¿ciem krytycznie zagro¿onym i obecnie ograniczonym do kilku rozproszonych i odizolowanych lokalizacji w Nepalu i Indiach, staj¿c si¿ coraz rzadszym z powodu zmian w u¿ytkowaniu gruntów, zmniejszenia g¿¿boko¿ci rzek i przep¿ywu wody, modyfikacji morfologii rzek, utraty miejsc do wygrzewania si¿ i gniazdowania, zwi¿kszonej ¿miertelno¿ci w niszczycielskich sieciach rybackich i zbierania jaj do konsumpcji. Wp¿yw atrybutów siedliska, czynników biotycznych i zak¿óce¿ powodowanych przez cz¿owieka na rozmieszczenie i liczebno¿¿ gharali jest albo niewystarczaj¿cy, albo cäkowicie go brakuje, a zatem informacje na ten temat stanowi¿ przeszkod¿ w skutecznym zrozumieniu potrzeb ochrony gatunku. W zwi¿zku z tym, niniejsze badania koncentrowäy si¿ w szczególno¿ci na miejscach wygrzewania si¿, g¿¿boko¿ci rzeki i preferencjach przep¿ywu wody w dost¿pnych potencjalnych siedliskach gharli, zak¿óceniach antropogenicznych i odpowiednich konsekwencjach dla d¿ugoterminowego przetrwania gharli w rzece Narayani w Nepalu. W ksi¿¿ce zilustrowano wybór siedlisk wodnych przez ghariale i dlatego jest ona najbardziej przydatna dla wielu interesariuszy, w szczególno¿ci dla ekologów siedlisk, zarz¿dców dzikiej przyrody, le¿ników itp.