Effecten van sigma receptor liganden in zoogdier myocard

De geschiedenis van zowel de natuurwetenschappen als de medische wetenschappen zit vol fascinerende verhalen: sommige ontdekkingen werden per ongeluk gedaan en andere werden eigenlijk niet eerst als nieuwe vondsten gezien. Ontdekking en gedetailleerd onderzoek van sigmareceptoren behoren ongetwijfeld tot dergelijke verhalen. Het is een beëindigd verhaal - het endogene ligand werd ontdekt, al was het maar voor het laatst. Integendeel, er ontbreken nog steeds enkele tessera's in dit gecompliceerde mozaïek dat zo'n nieuw receptorsysteem vertegenwoordigt: het blijft onduidelijk wat hun primaire rol is in biologische systemen en in hun regulatie. Dit onderzoek richt zich op de cardiovasculaire effecten van typische vertegenwoordigers van sigmareceptorliganden en - tegelijkertijd klinisch veel gebruikte antipsychotica - haloperidol en perfenazine. Het gebruik (of zelfs misbruik) van verschillende antipsychotica is een wereldwijde trend in de afgelopen decennia en daarom is onderzoek naar de bijwerkingen ervan een hoge prioriteit geworden. Bovendien behoren hart- en vaatziekten tot de meest voorkomende oorzaken van morbiditeit en mortaliteit in de ontwikkelde landen. Een belangrijke groep van deze stoornissen wordt vertegenwoordigd door bijwerkingen van niet-cardiovasculaire geneesmiddelen.