Effecten van Primaire en Secundaire Macronutriënten op Maïsgewas

Een veldexperiment werd uitgevoerd op het agronomisch onderzoeksgebied, Universiteit van Landbouw, Faisalabad, om het effect van verschillende niveaus van stikstof en magnesium op de groei, de opbrengst en de kwaliteit van hybride maïs (Cargil 707) te bestuderen. Het gewas werd gezaaid in rijen met 70 cm tussenruimte, terwijl de afstand tussen de planten op 15 cm werd gehouden met behulp van de Dibbler. Het experiment werd uitgevoerd in een gerandomiseerd volledig blokontwerp (RCBD) met drie replicaties met een netto perceelsgrootte van 3,5 x 7,5 m. De experimentele behandelingen bestonden uit (T0); 0-0, (T1); 100 kg N + 10 kg Mg, (T2); 100 kg N + 15 kg Mg, (T3); 150 kg N + 10 kg Mg, (T4); 150 kg N + 15 kg Mg, (T5); 200 kg N + 10 kg Mg, (T6); 200 kg N + 15 kg Mg per hectare. De bron van N en Mg was respectievelijk ureum en MgCl2. Aanbevolen doses P2O5 en K2 O met een snelheid van 100 kg per hector van elk in de vorm DAP en KCl, respectievelijk werden gebruikt als basale dosis. Het gewas werd geplant op de herfst en geoogst in de maand december en de gegevens werden geregistreerd met behulp van de standaardprocedures.