Effectbeoordelingsproces voor byssinose en coronavirusziekten

Het proces van strategische milieueffectrapportage (SMER) kan in grote lijnen worden omschreven als een studie en controle van de mogelijke effecten (gevolgen) van een voorgesteld project, programma, plan, beleid of wetgevingsmaatregel op het milieu en de duurzaamheid. "Milieueffectbeoordeling" (MEB) kan worden omschreven als de systematische identificatie en evaluatie van de potentiële effecten (gevolgen) van de voorgestelde projecten, plannen, beleidslijnen, programma's, of wetgevingsmaatregelen met betrekking tot de fysisch-chemische, biologische, biochemische, toxicologische, biofysische, radioactieve, culturele, sociaal-economische en antropologische componenten van het totale milieu. De afgelopen vijf decennia werden gekenmerkt door de aanneming van milieuwetgeving, waaronder wetgeving inzake de beheersing van water-, lucht- en bodemverontreiniging, het beheer van vaste en gevaarlijke afvalstoffen, de bescherming van hulpbronnen en de terugwinning ervan, en bodem- en grondwatersanering. De belangrijkste daarvan kunnen worden aangeduid als "de drie E's" (techniek of technisch, economie en milieu). Het SMEB-protocol is nuttig om veel vroeger beslissingen te nemen dan het MEB-proces en is een belangrijk instrument voor duurzame ontwikkeling.