Effect van landbouwpraktijken

Er werd een studie uitgevoerd om het effect van grondbewerking en bodembedekking op tijdelijke veranderingen in de organische koolstof- en stikstofpools in de bodem en hun verlies door erosie onder maïsgewassen te beoordelen. Er werden drie grondbewerkingsvarianten toegepast, namelijk conventionele grondbewerking (CT), minimale grondbewerking (MT) en nulgrondbewerking (ZT), en deze werden gecombineerd met beheerspraktijken zoals intercropping (i), mulching (m) en het vasthouden van residuen (30%) (r). Organische koolstof (OC) nam licht toe van vóór het zaaien van het gewas tot 30 DAS, daalde vervolgens bij 60 DAS en bleef vervolgens min of meer gelijk tegen de oogstfase. Het maximumgehalte aan nitraat werd waargenomen op 30 DAS. NH4-N was het hoogst in de monsters die vóór het zaaien van het gewas werden geanalyseerd, nam af tot 30 DAS en vervolgens, naarmate het verder vorderde, werd een toename van de hoeveelheid NH4-N waargenomen. Het maximale Kjeldahl N-verlies werd waargenomen in CT, terwijl de minimale hoeveelheid N-verlies in sedimenten optrad in ZT behandelingen. ZT met bodembedekking, hetzij door mulching, het vasthouden van residuen of intercropping zou dus een effectievere optie kunnen zijn in het verminderen van koolstof- en stikstofverliezen, dan CT, MT of ZT alleen.