Een retoriek van de tijd in de kunsten

De rol van tijdelijkheid in de impact en interpretatie van kunst is lang verwaarloosd. Dit boek zal dit evenwicht herstellen door erop aan te dringen dat ons gevoel voor tijdelijkheid en de retoriek van de eeuwigheid niet alleen kan worden gebruikt om de wereld van het visuele beeld, van de kunst en de architectuur te decoderen, maar ook om onze positie ten opzichte van het kunstwerk te verklaren, met betrekking tot wat we voor ons zien. Dit boek bestaat dan ook uit een opeenvolging van lezingen van beelden en gebouwen, van ingelijste kunst en kader van onze beleving, de gebouwde omgeving. Beginnend met representatieve werken uit het tijdperk van de middeleeuwse en renaissancekunst, een sleutelperiode in de geschiedenis van de westerse kunst in termen van tijdretoriek in verhaal en prioriteit, zal de analyse verder gaan naar de zeventiende eeuw, wanneer dergelijke mogelijkheden verborgen zouden worden, maar nog steeds effectief, en zal er een hoofdstuk over fotografie worden gewijd. De laatste twee hoofdstukken gaan over architectuur en onze ervaring van de stad, van een analyse van het Pantheon in Rome tot de wolkenkrabbers van New York - en daarbuiten. Dit werk is voor diegenen die geïnteresseerd zijn in kunst, architectuur en de analyse van de beeldcultuur.