Een onderzoek naar het existentiële geloof

Dit boek neemt de stelling serieus dat existentialisme een doorleefde filosofie is. Filosofie is persoonlijk en Kierkegaards geschriften gaan over de ontwikkeling van de persoon in hun esthetische, ethische en religieuze dimensies. Het boek stelt dat authentiek geloof eigenlijk geloof inhoudt. De existentiële gelovige heeft dit geloof, de religieuze gelovige niet. De subjectief reflectieve existentiële gelovige erkent dat een geloofssprong nodig is; al het andere is slechts historische, speculatieve kennis. Met origineel inzicht laat het boek zien dat Kierkegaards voorbeeld van Abraham als ridder van het geloof onjuist is. Unamuno's geloof van de 'paradoxale gelovige' wordt gegeven als een sterk alternatief voor degenen die vinden dat Kierkegaards existentiële geloof geen mogelijkheid is.