Een kritische analyse van de strijd van Turkije tegen de PKK

De Turkse staat nam in de jaren negentig een strikt beleid en strenge militaire methoden aan om de PKK (Arbeiderspartij van Koerdistan) te overwinnen die het Turkse staatsbestel via haar etno-politieke discours in twijfel trok en daarom vooral werd beschouwd als een terroristische organisatie tegen de nationale veiligheid. Dit boek analyseert de aanpak en het anti-oproerbeleid van elke regering en de tactieken en operaties van het Turkse leger om de dreiging van de PKK in de jaren negentig in te dammen. Daarnaast probeert het een antwoord te geven op hoe een dergelijk beleid de Koerdische kwestie ingewikkeld maakte en de Turkse staat vanuit drie richtingen uitdaagde; namelijk het zuidoosten van Turkije, het noorden van Irak en West-Europa. Hoewel het anti-PKK beleid tijdens elke regeringsperiode niet veel van elkaar onderscheidde, is het doel om te laten zien dat de Turkse burgerautoriteiten niet het initiatief namen tot, en de door militairen gedomineerde aanpak verergerde de sociale en politieke omstandigheden in de regio, waardoor het anti-staatsdiscours van de PKK, dat leidde tot de opkomst van het Koerdische nationalisme, werd versterkt.