Een ethiek van het lezen

Hedendaagse, postkoloniale fictie vraagt om een ethiek van het lezen. Een ethische lezing houdt meer in dan de beperkte lezing die wordt toegestaan door critici die een politiek van identiteit aanhangen. Ethisch lezen houdt in dat een verscheidenheid aan uiteenlopende perspectieven wordt overwogen terwijl de lezer zich bezighoudt met de tekst en er vaak mee worstelt. Ethisch lezen daagt de lezer uit om van het lezen een daad van verzet te maken. Door dergelijke eisen kan de traditionele literaire kritiek te beperkend zijn. Door Morrison, El Saadawi en Roy te bestuderen en hen ethisch te lezen, stelt Dr. Kathleen Kremins een fris en vernieuwend perspectief voor op literaire kritiek en theorie. Door zich te baseren op kunst- en filmcritici, culturele, politieke en sociale critici en literaire critici die de analytische tradities van de laatste dertig jaar hebben verworpen, betoogt Dr. Kremins dat een ethische lezing niet op zichzelf kan bestaan; om een lezing ethisch te laten zijn, moet de tekst geïnformeerd worden door en geëngageerd zijn met andere teksten, evenals de geschiedenis en andere kunstvormen. In tegenstelling tot Terry Eagleton, die beweert dat de literatuurtheorie dood is, beweert Kremins dat de literatuurtheorie opnieuw moet worden bekeken voor een nieuwe eeuw en wereld.