EDUKACJA RELIGIJNA JAKO POLITYKA PUBLICZNA

Niniejsze opracowanie traktuje edukacj¿ religijn¿ jako publiczn¿ polityk¿ edukacyjn¿ i stara si¿ d¿¿y do przeanalizowania przepisów pästwowych, które wprowadzaj¿ go jako sk¿adnik programu nauczania edukacji podstawowej. Chociä rozumiemy, ¿e wymiar religijny jest cz¿¿ci¿ cz¿owieka formacji ludzkiej, przyjmujemy w tej pracy za podstaw¿, ¿e religie powinny by¿ rozumiane jako "systemy powinny by¿ rozumiane jako "systemy znacze¿". Rzeczywi¿cie, s¿ one systemy kulturowe i symboliczne, których znaczenia i wagi s¿ przypisywane przez grupy spo¿eczne grupy spo¿eczne, które kwestionuj¿ hegemoni¿ w produkcji tych sensów. W celu przyczyni¿ si¿ do zrozumienia tego zjawiska, identyfikujemy i analizujemy sprzeczno¿ci i antagonizmy, obecne w literaturze przedmiotu. Debata i mobilizacja wokó¿ edukacji religijnej w spo¿ecze¿stwie obywatelskim wywo¿äa antagonizmy antagonistyczne stanowiska. Znaczenie tych badä polega na d¿¿eniu do zrozumienie obecnego etapu wdräania polityki edukacyjnej skoncentrowanej na RE w Stan Rio de Janeiro, aby sproblematyzowä konfesyjny charakter dyscypliny, która jest sprzeczny z przepisami prawnymi o zasi¿gu krajowym i godzi w zasad¿ ¿wiecko¿ci pästwa. Pästwo poprzez uprzywilejowanie pewnych wyznä religijnych w stosunku do innych form wierzy¿ i nie wierzy¿.